”Zaniepokojeni rozpisaniem nowych wyborów w kraju klienci greckich banków w poniedziałek i wtorek wycofali z nich ponad 1,2 mld euro, czyli ok. 0,75 proc. wszystkich depozytów – pisze na swym portalu „Financial Times”.

Faktycznie jednak suma kapitału, który wypłynął z Grecji, jest większa, ponieważ klienci wycofują swe oszczędności z greckich banków od 2010 roku.

„Doświadczenie z ostatnich dni daje podstawy do obaw, że ucieczka pieniędzy może się nasilić” – powiedział grecki bankier cytowany przez „FT”. „Obserwujemy coś bardzo nietypowego, klienci likwidują lokaty długoterminowe” – dodał inny rozmówca brytyjskiego dziennika” – źródło Onet.pl za PAP.

Wygląda na to, ze wszelkie działania urzędników i programy pomocowe nie przyniosą oczekiwanych efektów. Grecja zaczyna pogrążać się w coraz większym chaosie, a członkostwo w strukturach Unii Europejskiej i innych organizacjach międzynarodowych nie jest w stanie powstrzymać zmierzania Grecji wprost do bankructwa.

Obywatele innych krajów, które są w trudnej sytuacji, koniecznie powinni wyciągnąć wnioski z greckich doświadczeń.
Rządzenie nie krajem nie jest zabawą, nie może polegać między innymi na trwonieniu publicznych pieniędzy, utrzymywaniu nie wiadomo komu i do czego potrzebnych urzędników.

Rządzenie krajem, strukturami międzynarodowych organizacji jest bardzo poważną sprawą. Wymaga ogromnej pokory, skromności, szacunku do człowieka i prawa.

Barbara Berecka

W poniedziałek 14 maja 2012 roku o godzinie 15:00 zapraszamy do
wzięcia udziału w spotkaniu przed siedzibą Zakładu Ubezpieczeń
Społecznych przy ulicy Zana w Lublinie, by wyrazić swój sprzeciw wobec
bezprawnych działań ZUS i sądów ubezpieczeń społecznych.
Wspólnie możemy wyegzekwować, by przedstawiciele władz Polski i
instytucji publicznych zaczęli systematycznie działać na podstawie i w granicach prawa.
Pikieta organizowana jest przez Stowarzyszenie „Stop Bezprawiu -
Lublin” przy wsparciu „Stowarzyszenia Poszkodowanych Przedsiębiorców
RP”, które tego samego dnia o godzinie 09:45 w Katowicach przy Placu
Sejmu Śląskiego organizuje manifestację, której celem jest
wstrzymanie działań egzekucyjnych prowadzonych przez ZUS wobec
przedsiębiorców.
W trakcie pikiety przedstawimy na czym polegają problemy
przedsiębiorców w zetknięciu z ZUS, pokażemy mechanizmy bezprawnych
działań urzędników ZUS i sędziów.
Będzie można również wziąć udział w Referendum Obywatelskim, wyrazić
swoją opinię na temat spraw bardzo istotnych dla Polaków i Polski.
Wszystkie osoby, którym nie jest obce pojęcie „sprawiedliwości” zachęcamy do uczestnictwa w spotkaniu.

W piątek Sejm uchwalił ustawę podwyższającą wiek emerytalny, błędnie reklamowaną jako jakaś reforma emerytalna.
Ustawa niestety nie rozwiązuje żadnego problemu, wzbudza uzasadnione zresztą ogromne emocje.

Przedstawiciele władz nie dość, że na problem systemu emerytalnego spojrzeli dość jednostronnie przez pryzmat dość wąskiej grupy ludzi, poniżej trzydziestu procent populacji ludzi, którzy pracują do wieku emerytalnego, jakby tego było mało, to jeszcze rządzący wykazali się wyjątkową arogancją wobec zwykłych ludzi i związków zawodowych. Oni oczywiście wiedzą najlepiej.

Po tym, co się wydarzyło w związku z pracami nad ustawą mam poczucie, że wąska grupa ludzi, którzy nie liczą się ze zdaniem zwykłych obywateli, zawłaszczyła sobie państwo polskie i robią dosłownie co tylko im się podoba, nie licząc się z wpływem obecnego systemu ubezpieczeń społecznych na Polaków, polskie rodziny, firmy i miejsca pracy.

Barbara Berecka

Uważam, że sytuacja jest bardzo dramatyczna i dojrzała już do tego, by ogromem nieprawidłowości, niedopełniania obowiązków, przekraczania uprawnień przez urzędników ZUS, KRUS i sędziów sądów ubezpieczeń społecznych zajęły się odpowiednie organa państwa polskiego.
Instytucje, które powinny służyć Polakom i polskim rodzinom, na ogromną skale działają przeciw nim.
Ci którzy przynajmniej w jakimś stopniu znają problem powinni zdawać sobie sprawę, że ogrom problemu poraża.

Niestety ogromną winę za obecny stan rzeczy ponoszą Rzecznik Praw Obywatelskich i Prokurator Generalny, którzy do tej pory w bardzo niewystarczającym stopniu pomagali poszkodowanym ludziom w egzekwowaniu prawa. Spory problem jest ze znajomością prawa z zakresu ubezpieczeń społecznych i jego rozumieniem zarówno wśród pracowników biura ubezpieczeń społecznych Rzecznika Praw Obywatelskich jak i Prokuratury Generalnej. Przedstawiciele instytucji zamiast pomagać, prowadzić postępowania zgodnie z polskim prawem zbywali i nadal zbywają bardzo poszkodowanych ludzi przez ZUS, KRUS i sądy.

Ogromną winę za obecny stan rzeczy ponoszą nadzorujący pracę ZUS i KRUS czyli ministrowie pracy i polityki społecznej oraz rolnictwa i rozwoju wsi.

”Eksperci alarmują, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje, których ludzie nie rozumieją. Radzą, by nauczył się komunikować ze społeczeństwem, bo wtedy rzadziej będzie przegrywał sprawy sądowe – czytamy w „Dzienniku Gazecie Prawnej”.
W 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydał blisko 250 tysięcy decyzji emerytalnych. Odwołało się ponad 30 tysięcy osób, a ZUS przegrał co trzecią sprawę w sądzie.

Według „Dziennika Gazety Prawnej”, ZUS przegrywałby jeszcze więcej spraw, gdyby ludzie częściej decydowali się na skarżenie jego decyzji. Nie robią tego jednak, bo nie rozumieją rozstrzygnięć zakładu i nie wiedzą, co kwestionować.

Zdaniem Lesława Nawackiego, dyrektora w biurze rzecznika praw obywatelskich, ZUS wydaje stanowczo za dużo niezgodnych z prawem rozstrzygnięć. Nawacki uważa, że powodem takiej sytuacji jest pogmatwane i zmieniające się bardzo często prawo. Więcej w „Dzienniku Gazecie Prawnej” – źródło Wp.pl.

Przegranych spraw przez ZUS było by znacznie więcej, gdyby sędziowie robili to, co do nich należy.
Prawa jest niewątpliwie za dużo i bardzo często nie rozumieją go pracownicy ZUS, KRUS i nawet sędziowie. Ale główne problemy tkwią w pogardzie do człowieka i prawa, w tym, że ZUS, KRUS i sąd od lat w Polsce traktowane są jak jakieś wyrocznie, instytucje działające ponad prawem.
Ogromny problem tkwi w nieuctwie osób, które wydają decyzje i je weryfikują.

- Z przepisów wynika jednoznacznie, że w sprawach nieuregulowanych w prawie z zakresu ubezpieczeń społecznych stosuje się kodeks postępowania administracyjnego. Tutaj bardzo istotny jest artykuł 7 Konstytucji „Organy władzy publicznej działają na podstawie prawa i w granicach prawa”.
Konstytucja, Konstytucją, prawo, prawem, a samowola w ZUS, KRUS i sądach ubezpieczeń społecznych kwitnie jak sady na wiosnę i puki co, nie ma na to siły.
Ogromna niszcząca siła instytucji reprezentujących państwo jest zdecydowanie większa niż możliwości obronne poszkodowanych ludzi.

- Proste przykłady jak to się odbywa, jakie są mechanizmy działania.
W decyzjach podawane są przeróżne paragrafy, których z reguły nie rozumieją ludzie. Uzasadnienia do decyzji, to są wręcz opowiadania w których cytuje się fakty i prawo związane lub nie związane ze sprawą. Ma brzmieć urzędowo i tak brzmi. Podobnie jest z uzasadnieniami do wyroków, które są potokami zbędnych słów.
- Ja zajmuję się decyzjami podleganiu ubezpieczeniu i wyłączaniom z ubezpieczeń. W decyzjach bywają dość obszerne uzasadnienia, których nie sposób powiązać ze stanem faktycznym i obowiązującym prawem. Do rozstrzygnięć sądowych w tego typu sprawach widziałam już nawet po 17, 18 stron uzasadnień. Trzeba się napracować będąc wynagradzanym z publicznych pieniędzy, by ogłupić, często niestety zniszczyć człowieka i jego rodzinę.
Słuchajcie, to jest absurd, a nie załatwiane spraw przez instytucje publiczne.

- Jak prowadzą postępowania urzędnicy ZUS, by doprowadzić do bezzasadnego zadłużenia i windykacji, bez możliwości odwołania się do sądu? Bardzo prosty mechanizm i bardzo skuteczny od lat.
Nie weryfikują istniejących dowodów, tylko żądają od przedsiębiorców złożenia deklaracji o podleganiu ubezpieczeniu za określony okres czasu. Zdezorientowany Polak wypełnia wskazane dokumenty, zupełnie nie świadomie wydaje wyrok na siebie i swoją rodzinę.

A przecież postępowanie polega na weryfikowaniu dowodów, a nie tworzeniu nowych. To nic, że urzędnicy działają wbrew prawu, logice i poprawnemu rozumowaniu. Ważne, że są skuteczni, ściągają pieniądze.

- Następny bardzo prosty przykład. Gdy jakaś sprawa rozstrzygnięta jest prawomocną decyzją, to nie można zgonie z polskim prawem wydać kolejnej decyzji w rozstrzygniętej sprawie. Z punktu widzenia prawa wszystko jest w porządku.
Tak też powinno być z decyzjami o podleganiu ubezpieczeniu. Zgodnie z ustawą o systemie ubezpieczeń społecznych, gdy na jaw wychodzą nowe okoliczności lub zmienia się stan faktyczny w sprawie, to obowiązującą decyzję można zmienić, uchylić lub unieważnić.
Niby proste i logiczne, że kolejna decyzja wydawana w sprawie powinna zmieniać, unieważniać lub uchylać obowiązującą decyzję ostateczną zgodnie z kodeksem postępowania administracyjnego.
Tymczasem co się dzieje? Na przykład prezes KRUS wydaje kolejne decyzje, a polskie sądy nie widzą nic w tym złego, wydają wyroki jakie chcą i piszą do nich zamiast krótkich, rzeczowych uzasadnień wielostronicowe opowiadania. Czy jeszcze kogoś w Polsce dziwi, że polskie sądy poprzez wyroki sankcjonują bezprawie?

- Uważam, że obecna sytuacja w polskim systemie ubezpieczeń społecznych oraz sądach ubezpieczeń społecznych urąga elementarnym zasadom demokratycznego państwa prawa.
By ją uzdrowić potrzebna jest rewolucja w głowach, w sposobie myślenia i działania. Niezbędne jest faktyczne zainteresowanie się problemem osobiście premiera, odpowiedzialnych ministrów. Konieczna jest zdecydowana reakcja Rzecznika Praw Obywatelskich i Prokuratora Generalnego.

Tu nie trzeba robić jakiś cudów na kiju. Niezbędne jest zweryfikowanie ogromnych ilości decyzji wydanych przez ZUS i prezesa KRUS pod kątem ich zgodności ze stanem faktycznym i obowiązującym prawem. Konieczne jest naprawienie krzywd jakie wyrządzono Polakom i polskim rodzinom. Za zabawę ludźmi i prawem powinni zapłaci, ci którzy dobrze się bawili i żyli na koszt poszkodowanych.
Nie wolno zapominać, że niedopełnianie obowiązków służbowych i przekraczanie uprawnień przez funkcjonariuszy publicznych zgodnie z polskim kodeksem karnym jest przestępstwem.
Konieczne jest zbadanie sytuacji, gdzie pracownicy ZUS i KRUS nie dopełniali obowiązków lub przekraczali uprawnienia. Tym ludziom trzeba przynajmniej uświadomić, że dopuszczali się karygodnych procederów.

Uważam, że ZUS, KRUS i sądy ubezpieczeń społecznych nie mogą dalej pracować w oparach absurdów, które niszczą ludzi, ich rodziny, firmy, które trwonią potencjał tkwiący w Polakach i Polsce.

Barbara Berecka

W ramach prowadzonej przez nas kampanii będziemy próbowali zainteresować przynajmniej niezbędną, elementarną wiedzą z zakresu ekonomii i ubezpieczeń.
http://sprawiedliwosc.org/index.php?option=com_content&view=article&id=101&Itemid=142″> Kampania Edukacji Obywatelskiej

Jeżeli chodzi o ubezpieczenia społeczne, polski system ubezpieczeń społecznych to nagromadziło się wokół niego mnóstwo mitów, prawd objawianych, które nie mają nic wspólnego z dobrem ludzi, polskich rodzin, którym system powinien służyć. Rządzący oczywiście wiedzą lepiej i uciekają od debaty publicznej w tej sprawie, czego najlepszym przykładem jest odrzucenie wniosku przez Sejm o referendum.

Niestety sejmowa komisja nadzwyczajna podjęła dzisiaj kolejną próbę uniemożliwienia obywatelskiej dyskusji poprzez brak poparcia dla wniosków partii opozycji parlamentarnej.

”Sejmowa komisja nadzwyczajna nie poparła w piątek wniosków PiS i SLD o wysłuchanie publiczne w sprawie zmian w systemie emerytalnym służb mundurowych. Posłowie mają czas na składanie poprawek do poniedziałku – wtedy komisja ma się zebrać po raz drugi.

W głosowaniu za wysłuchaniem publicznym nad projektem zmian w emeryturach mundurowych opowiedziało się 10 posłów, 13 było przeciw, a jeden wstrzymał się od głosu.

Na zwołanej w trakcie posiedzenia komisji konferencji prasowej posłowie PiS ubolewali nad trybem prac nad tymi projektami. Argumentowali, że „przy tak ważnej reformie nie można pracować +na chybcika+”. „Przyjęty przez koalicję rządową tryb pracy nad ustawą, gdzie w ciągu dnia mamy rozstrzygnąć jedną i drugą ustawę, jest zaprzeczeniem demokracji i łamie zasady konstytucyjności” – mówił Stanisław Szwed (PiS)” -źródło Onet.pl.

W tym miejscu warto przypomnieć co to jest WYSŁUCHANIE PUBLICZNE – JEST TO FORMA AKTYWNEGO UDZIAŁU OBYWATELI W PROCESIE TWORZENIA PRAWA, KTÓRA POWINNA BYĆ ZABEZPIECZONA PRZED MANIPULACJĄ ODPOWIEDNIĄ PROCEDURĄ. KAŻDY UCZESTNIK DYSKUSJI POWINIEN MIEĆ TAKIE SAME PRAWA, WARUNKI DO WYPOWIEDZI. CELEM WYSŁUCHANIA PUBLICZNEGO JEST UDZIAŁ OBYWATELI W TWORZENIU PRAWA, PRZEDSTAWIENIE PRZEGLĄDU SZEROKIEJ WIEDZY I BARDZO RÓŻNYCH OPINII W OMAWIANEJ SPRAWIE. NA KONIEC DYSKUSJI POWINNY BYĆ WYCIĄGNIĘTE WNIOSKI Z NIEJ WYPŁYWAJĄCE.
Czytaj więcej

Niezależnie od ogromnych emocji jakie nagromadziły się w sprawie, wszelkie próby torpedowania dyskusji na temat polskiego systemu ubezpieczeń społecznych przez rządzących świadczą niewątpliwie nie tylko o braku demokracji, której jednym z przejawów jest wsłuchiwanie się osób reprezentujących poszczególne społeczności w głosy zwykłych obywateli, ale świadczą przede wszystkim o tym, że władze ustawodawcza (Sejm) i wykonawcza (rząd) lekceważą przy każdej możliwej okazji władzę najwyższą jaką zgodnie z Konstytucją jest Naród.

Zamieszania, bałaganu, bezprawia w polskim systemie ubezpieczeń społecznych mamy w nadmiarze. Czas jest najwyższy, by podjąć poważną dyskusję, opartą o konkretne dane i wyliczenia, a nie upierać się przy złych, a nawet bardzo złych rozwiązaniach.

Barbara Berecka

Za nim przejdę do wskaźników danych liczby osób pracujących w odniesieniu do ogółu populacji w tak zwanym wieku produkcyjnym, to pozwólcie, że przypomnę, iż emerytura nie jest zdarzeniem przypadkowym, które może przyjść z zaskoczenia, żeby trzeba było się od niego ubezpieczać. Na emerytury trzeba gromadzić kapitał.
Uważam, że w obecnej sytuacji, gdy znaczna część ludzi czeka na mannę z nieba, musi być jakieś minimalne zabezpieczenie, którym zajmować powinny się instytucje powołane przez państwo. Jednocześnie trzeba zachęcać ludzi do brania spraw w swoje ręce, do indywidualnego zabezpieczania swojej przyszłości.

Pamiętając o tych, którym się wydaje, że państwo daje lub powinno dać, nie można jednocześnie zapominać o prawach tych, którzy nie są zainteresowani oddawaniem swoich pieniędzy do ZUS lub KRUS, bo uważają, ze sami zabezpieczą się na emeryturę lepiej.
A tak na marginesie, to nie państwo daje tylko pracujące dzieci, wnuki lub sąsiedzi.
Uważam, że nie ma żadnego uzasadnienia, by wymuszać na Polakach, którzy sobie tego nie życzą, opłaty składki na ZUS lub KRUS.
Gromadzenie kapitału indywidualnie ma taką zaletę, że gdy człowiek umiera przed osiągnięciem wieku emerytalnego, to zgromadzone środki pozostają w dyspozycji rodziny, a nie urzędników, jakieś instytucji typu ZUS czy KRUS.
Jednym z podstawowych przejawów demokracji jest szanowanie praw mniejszości przez większość. Tymczasem w Polsce w zakresie ubezpieczeń społecznych z mniejszością nie liczy się nikt.

Podejmowanie indywidualnych decyzji czy chcemy być sponsorami niewydolnego systemu ubezpieczeń, czy wolimy sami decydować o swoich pieniądzach, jest tym bardziej uzasadnione, że w Polsce pracuje zbyt mało osób na które muszą pracować inni. Kolejnym problemem jest to, że wśród pracujących jest ogromna armia funkcjonariuszy publicznych, którzy nie wytwarzają niczego, których utrzymujemy z podatków, którym reszta pracujących faktycznie funduje składki na ubezpieczenie społeczne.

W Polsce w stosunku do ogółu osób w wieku produkcyjnym legalnie pracuje zaledwie około 60% osób. Podczas gdy w Holandii pracuje około 77%, a w Danii 75% osób w wieku produkcyjnym.
Dane potwierdzają fakt, że bogactwo obywateli i narodów bierze się z pracy. W Polsce po okresie przemian uruchomiono przeróżne mechanizmy zabierania jednym, oczywiście pod przymusem prawnym i dawania innym.
Taki stan rzeczy doprowadził do tego, że nie opłaca się legalnie pracować, tworzyć miejsc pracy. Między innymi skutkiem takiego stanu rzeczy jest masowa emigracja.
Sytuacja w kraju jest coraz bardziej napięta i niestabilna. Na destabilizację ogromny wpływ ma zła kondycja finansów publicznych, które toną między innymi poprzez ubezpieczenia społeczne. Łącznie do ZUS i KRUS z budżetu państwa dopłacamy około 50 miliardów złotych. System wchłania przecież ogromne pieniądze ze składek ubezpieczonych i ich pracodawców.

Dane Eurostatu dotyczące zatrudnienia w przedziale wiekowym 55 – 64 lat pokazują, jak bardzo niemądrą politykę prowadzono w Polsce, w ostatnich 23 latach. Średnia zatrudnienia w Unii Europejskiej we wskazanej grupie wiekowej wynosi około 45 procent, to w Polsce około 30 procent, podczas gdy w Danii powyżej 58 procent, Szwecji 59 procent czyli powyżej dwa razy więcej niż w Polsce.

Zupełnie nie rozumiem, dlaczego prawie nic nie robi się na rzecz wzrostu liczby zatrudnienia? Z zacytowanych powyżej danych wynika, że w Polsce pracuje mniej osób z ogólnej liczby ludzi w wieku produkcyjnym (ok.60%), niż na przykład w Danii czy Szwecji procentowo pracuje osób w wieku od 55 do 64 roku życia.

Nie rozumiem dlaczego na system emerytalny, nie patrzy się z różnych punktów widzenia, tylko poprzez długość aktywności zawodowej bardzo ograniczonej liczby Polaków, tych pracowitych, szanujących innych, którzy przez lata pracowali i pracują dalej na siebie i swoje rodziny?
Według polityków skoro już pracują, to mogą pracować jeszcze, by innym żyło się dobrze?

Barbara Berecka

W ubiegłym tygodniu po polskich mediach krążyły informacje o średniej długości życia mężczyzn w Europie przygotowane przez „The World Factbook”. Informacje są bardzo ciekawe i warto się nad nimi pochylić w czasie dyskusji nad kondycją systemu ubezpieczeń społecznych.

Ja z danych wybrałam tylko kilka przykładów, ale mam nadzieję, że porównanie danych powinno dać wiele do myślenia.

Francuz osiągnie wiek emerytalny mając 62 lata, statystycznie dożyje wieku 77 lat, tak więc na emeryturze spędzi 15 lat.

Szwed osiągnie wiek emerytalny mając 65 lat, statystycznie dożyje wieku 78 lat, tak więc na emeryturze spędzi 13 lat.

Grek osiągnie wiek emerytalny mając 65 lat, statystycznie dożyje wieku 77 lat, tak więc na emeryturze spędzi 12 lat.

Holender osiągnie wiek emerytalny mając 67 lat, statystycznie dożyje wieku 79 lat, tak więc na emeryturze spędzi 12 lat.

Rumun osiągnie wiek emerytalny mając 65 lat, statystycznie dożyje wieku 70 lat, tak więc na emeryturze spędzi 5 lat.

Estończyk osiągnie wiek emerytalny mając 65 lat, statystycznie dożyje wieku 70 lat, tak więc na emeryturze spędzi 5 lat.

Bułgar osiągnie wiek emerytalny mając 67 lat, statystycznie dożyje wieku 71 lat, tak więc na emeryturze spędzi 4 lata.

Polak osiągnie wiek emerytalny mając 67 lat, statystycznie dożyje wieku 71 lat, tak więc na emeryturze spędzi 4 lata.

Wiem, wiem, pamiętam! W Polsce ogromna grupa mężczyzn przechodzi na emeryturę w bardzo młodym wieku i dożywając nawet średnio 71 lat, mogą panowie brać emerytury ponad 30 lat. A przecież takich miejsc, gdzie pracownicy zbyt wcześnie odchodzą na emerytury w kraju jest sporo. Na przykładzie widać, że o systemie emerytalnym nie można debatować cząstkowo. Na sprawę trzeba patrzeć dość szeroko.

Na postawie danych widać, że w Polsce w porównaniu do długości życia mężczyzn w takich krajach jak Szwecja, Holandia, gdzie teoretycznie rzecz ujmują, okres wypłat emerytur jest kilka razy dłuższy niż u nas, to w Polsce nie powinno być problemów z pieniędzmi, choć są ogromne. Jest tak, a nie inaczej ze względu na wspomniane już zróżnicowanie wieku przechodzenia na emeryturę, przywileje licznych grup zawodowych w zakresie wieku przechodzenia na emeryturę, ogromną liczbę emerytów. Kolejny bardzo poważny problem, to zbyt mała liczba osób pracujących, ogromne bezrobocie.
Stworzony został taki niszczący ludzi kraj zaklęty krąg, z którego bardzo trudno się wydostać, z którego władze nie mają pomysłu, by się wydostać.

Na podstawie zaprezentowanych danych nasuwa mi się jeszcze jedna taka dość oczywista refleksja. W społeczeństwach o wyższym rozwoju, bogatszych mężczyźni żyją znacznie dłużej.
Uważam, że różnica między krajami Europy zachodniej, a Polską jest ogromna i niedopuszczalna.
Obawiam się, że w znacznym stopniu do naszej znacznie gorszej kondycji fizycznej przyczynia się stan naszego ducha, bezmyślność i ogromna pogarda do drugiego człowieka i prawa. Żyjemy w ustawicznym stresie, nękani przez państwo i instytucje publiczne, które przecież powinny nam służyć. Od lat w Polsce rządzący nie potrafią uporać się z bezpieczeństwem w ruchu drogowym, gdzie ginie masa często bardzo młodych ludzi, co natychmiast ma przełożenie na średnią długość życia.

Jesteście Wielcy – Dziękujemy Bardzo!

Myślę, że im bardziej analizuje się polski system ubezpieczeń społecznych, tym wyłania się z niego coraz więcej znaków zapytania i absurdów, które widoczne są na tle danych z innych krajów.

Bezmiar bezprawia w Polsce

Barbara Berecka

Polacy są przedsiębiorczy. Zalety polskich przedsiębiorców dostrzegane są przez różne instytucje badające rynek. Osoby prowadzące działalność gospodarczą w znacznej większości są operatywne, prowadzą firmy mimo wyjątkowo niesprzyjającego klimatu i prawa do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, mimo osaczających zachowań przedstawicieli poszczególnych instytucji publicznych.

Wiem coś o tym. Sama od lat prowadzę działalność gospodarczą. By przetrwać, zarobić na życie uczciwy przedsiębiorca, który nie kręci i kombinuje, musi pracować bardzo dużo.
Gdy większość swojego czasu i życia pracujemy, to nie mamy czasu na zainteresowanie się tym, co dzieje się w sferze publicznej.
Inni decydują o wszystkim za nas, w tym o prawie, wysokości podatków, składek na ubezpieczenie społeczne itd.

Tak jednak jest źle, nawet bardzo źle. Gdy ciężko pracujemy i jakoś jeszcze trwamy, to oni ciągle nam dokładają, że musimy pracować jeszcze więcej, jeszcze bardziej się starać.
Puki co trwamy w obłędnym, niszczącym kole z którego możemy się wyrwać wyłącznie poprzez wkroczenie w sferę publiczną. Możemy przerwać niszczący proces poprzez wzięcie własnych spraw w sferze publicznej we własne ręce.

W znacznej część polscy politycy oderwani są od życia, bujają gdzieś w obłokach. Nie interesuje ich kondycja polskich firm, ilość miejsc pracy, wysokość wynagrodzeń za wykonaną pracę. Oni przecież mają dobrze, otrzymują wyjątkowo wysokie wynagrodzenia jak na polskie warunki.
W instytucjach państwowych i samorządowych, generalnie w instytucjach publicznych pracuje zbyt wiele bardzo dobrze opłacanych osób, które nie mają pojęcia o prawdziwym życiu i tworzeniu warunków do rozwoju firm, tworzenia miejsc pracy.

Polska sfera publiczna między innymi dlatego jest tak niewydolna i nijaka, że funkcjonuje w niej zbyt wielu niekompetentnych, oderwanych od prawdziwego życia cwaniaków, którzy dbają jedynie o interesy swoje i swojego najbliższego otoczenia.

Jedną z nielicznych szans na wyrwanie się z tego zaklętego kręgu, szansą na podniesienie jakości elit politycznych jest wkroczenie do sfery publicznej, polityki osób, które widzą znacznie dalej niż sięga koniec ich własnego nosa, a jednocześnie są pracowite, kompetentne i znają prawdziwe życie.
Grupą na którą między innymi trzeba zwrócić uwagę, w której funkcjonują ludzie aktywni i kompetentni, którzy z pozycji zwykłych obywateli znają smak prawdziwego życia, wiedzą jak niewydolne są polskie instytucje publiczne w tym urzędy i sądy, są przedsiębiorcy.

Nikt niczego za przedsiębiorców nie załatwi. To ludzie prowadzący działalność gospodarczą powinni sami zrobić bilans, przemyśleć fakt czy w ogólnym rozrachunku, długookresowo opłaci im się nadmiernie eksploatować siebie i swoich pracowników? Czy nie lepiej kosztem nawet w początkowym okresie jakiś strat, bo trzeba poświęcić cenny czas, wziąć sprawy w swoje ręce, przerwać osaczanie zwykłych ludzi, wpływać na jakość stanowionego prawa i egzekwowania obowiązujących przepisów?

Jak widać już prawie od 23 lat wszystkie ekipy rządzące Polską delikatnie pisząc, olewały polskich odpowiednio nie ustosunkowanych przedsiębiorców. Identycznie będzie dalej, gdy większość osób prowadzących działalność gospodarczą będzie dystansowała się od życia publicznego. Stawka jest ogromna i trzeba podejmować wyzwania.
Chodzi przecież o warunki do rozwoju, miejsca pracy, wysokość wynagrodzeń. Chodzi przecież o powodzenie Polaków i polskich rodzin oraz siłę i pozycję państwa.

Uwierzcie w siebie, doceńcie tkwiący w Was potencjał i korzystajcie z praw jakie mamy, których jesteśmy w praktyce ustawicznie pozbawiani.

Ktoś może powiedzieć, że łatwo pisać, trudniej zrobić. Możecie mi wierzyć lub nie, ale sam udział w dyskusji poprzez sieć jest bardzo ważny, bardzo niemile widziany przez część elit politycznych. Polakom bardzo potrzebna jest rozmowa: co dalej, jak wyjść z zaklętego kręgu?
Ja osobiście włączyłam się w pracę stowarzyszenia Stop Bezprawiu.
Poprzez stowarzyszenie, choć nie tylko udało mi się nawiązać sporo interesujących kontaktów. Ze smutkiem jednak stwierdzam, że w ramach aktywizujących się ludzi w Polsce jest mało takich zwyczajnych, nieustosunkowanych przedsiębiorców, którzy mają siłę przebicia, by prezentować niepopularne, ale bardzo potrzebne w Polsce rozwiązania.
Dla pewnych kręgów osób publicznych jesteśmy wręcz śmieszni, bo patrzymy na polskie sprawy zupełnie inaczej niż większość.

Oni ciągle wiedzą lepiej. To nic, że w kraju sporo rzeczy się sypie i wali, mnóstwo osób musiało emigrować, bo tu nie ma warunków do prowadzenie działalności gospodarczej, brakuje pracy lub wynagrodzenia są tak niskie, że nie dają możliwości przeżycia od wypłaty do wypłaty.
Nie wolno dalej stać z boku, dawać spychać się na margines, a spychają, wiem coś o tym.
Przecież w sprawie chodzi o nas, nasze dzieci i rodziny, chodzi o kondycję i pozycję Polski. W nas samych tkwi ogromny potencjał, który powinniśmy uruchomić niezależnie od przeszkód i trudności, wbrew małym złośliwym ludziom, którzy myślą tylko o sobie i swoim najbliższym otoczeniu.

Jeżeli chodzi o mnie, moje najbliższe otoczenie, to próbujemy w ramach stowarzyszenia Stop Bezprawiu dzielić się doświadczeniami i chyba sporą wiedzą w walce z bezprawiem w KRUS i ZUS, sposobami przedstawiania swoich racji przed sądami. Bez wsparcia jednak będziemy przegrywać.
To był normalnie jakiś cud, poparty wiedzą z zakresu ubezpieczeń i prawa, że wygraliśmy całą serię praktycznie nie do wygrania odwołań od decyzji prezesa KRUS, które gdyby nie zostały usunięte z obrotu prawnego, to spowodowały by bankructwo naszej rodziny.
Tak jak powodują w przypadku innych rodzin, które przegrały procesy sądowe, a takich ludzi i rodzin jest masa. Temat oczywiście zamilczany jest przez wiodące media, politycy różnych opcji mają go również daleko z tyłu. To jest niesamowite jak obojętne są tak zwane polskie elity polityczne na los zwykłego człowieka, jego rodziny i małych środowisk lokalnych.
Funkcjonariusze publiczni jak to w Polsce bywa, mieli i mają w głębokim poważaniu Polaków, polskie rodziny, tak jak w naszym przypadku rodzinę z małymi dziećmi.

Wiem, wiem, tu jest dziki kraj, gdzie nie dba się o ludzi i polską rację stanu. Bo polską racją stanu jest, by Polacy mieli źródło utrzymania, by mogli się rozwijać, żyć we własnej ojczyźnie, by polskie rodziny mogły normalnie funkcjonować i rozwijać się.

Co z tego, że wygraliśmy całą serię odwołań, jak od lat prezes KRUS nie wykonał prawomocnych wyroków sądowych. Najstarszy, korzystny dla nas i nie wykonany wyrok jest z 11-05-2007 roku, został wydany przez Sąd Apelacyjny w Lublinie. Gdy poprzez pisma próbujemy wyegzekwować wyroki, to wydawane są kolejne niekorzystne decyzje i tak od 2004 roku. Urzędnicza samowola i bezkarność przeraża nas.
Do ZUS zapłaciliśmy ogromne jak na nasze możliwości, nienależne instytucji pieniądze, których domagamy się zwrotu.
Pracownicy ZUS dysponują wyrokami sądowymi, ale ponoć muszą mieć potwierdzenie od prezesa KRUS, którego pracownicy z terenu do ZUS piszą co chcą. Obłędne instytucje, obłędne państwo. Bawią się nami jak jakimiś klockami, mało komu przeszkadza to, że wbrew prawu, z rażącym naruszeniem prawa.

Trzeba przerwać ten niszczący ludzi i kraj proces zabawy urzędniczo – sędziowskiej, tylko nikt za nas przedsiębiorców tego nie załatwi, możecie być pewni, jeszcze będą się z nas śmiali, że wymyślamy głupoty. Bo w Polsce standardem jest, by nisko kłaniać się przeróżnym władzom i milczeć, dziękować im, że nas poniżają i kopią.

Konieczne jest stworzenie silnej reprezentacji środowiska, która będzie upominała się o sprawy ważne dla osób prowadzących działalność gospodarczą, będzie upominało się o warunki do życia i rozwoju w Polsce. Zapraszam do współpracy z nami, ze stowarzyszeniem Stop Bezprawiu

Korzystajmy z naszych konstytucyjnych praw

Barbara Berecka

”Premier Donald Tusk i minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz przedstawili w piątek na prezydium Komisji Trójstronnej nowy projekt ustawy wydłużającej wiek emerytalny do 67 lat. Związkowcy nie widzą potrzeby podwyższania wieku; pracodawcy mówią, że to konieczne.

„W piątek zostały przedstawione zmiany do projektu ustawy o reformie emerytalnej. Te zmiany, które w wyniku konsultacji, uzgodnień zostały zawarte i wzbogacone o ten program, który przesłaliśmy do konsultacji” – mówił minister pracy i polityki społecznej dziennikarzom po zakończeniu posiedzenia prezydium KT.

Kosiniak-Kamysz pytany, czy przewiduje kolejne konsultacje społeczne, odpowiedział, że nie. „Ze związkami spotykamy się na bieżąco w wielu sprawach. Tego projektu do konsultacji przesyłać już nie będziemy. On powstał właśnie w wyniku konsultacji i został wzbogacony o emerytury częściowe (…), ale będziemy przekazywać do konsultacji projekt ustawy związanej ze wsparciem polityki prorodzinnej” – powiedział” – źródło Onet.pl
Rząd przedstawił – cały materiał

Uczciwy i pracowity Polak zdaniem rządzących ma dalej być frajerem, który pracuje na innych. W dyskusji zamilcza się i pomija fakt zbyt małej aktywności zawodowej Polaków w ogóle oraz po 55 roku w szczególności. Jak ktoś jest aktywny zawodowo, to trzeba wyeksploatować go do maksimum, by innym, nie pracującym żyło się dobrze?

Z danych Eurostatu do których jeszcze powrócę w innym materiale, wynika, że w Polsce po 55 roku życia pracuje wyjątkowo mało ludzi. Z danych Eurostatu za lata 2005 do 2010 wyliczyłam średnią, która wyszła mi 30,48 procent osób czynnych zawodowo w Polsce. Równie zły porównywalny stan jest w Malcie 29,38 procent zatrudnionych.
Znacznie lepiej jest, to jest normalnie przepaść między tym, co jest w Polsce, jest u naszych południowych sąsiadów w Czechach, gdzie czynnych zawodowo osób po 55 roku życia jest 46,1 procent.
Na podstawie danych Eurostatu widać, że bogactwa narodów i państw biorą się z pracy. W grupie o której piszę osób czynnych zawodowo jest w Niemczech – 52,06 procent, w USA – 61,23, w Japonii – 65,25, w Szwajcarii – 67,11, a w Szwecji – 69,93 procent ludzi po 55 roku życia pracuje.
Te dane biją na alarm. W Polsce nie trzeba podnosić wieku emerytalnego, konieczne jest zaktywizowanie ludzi w wieku produkcyjnym i to nie tylko tych po 55 roku życia. W Polsce od lat legalnie pracuje zdecydowanie za mało osób.
Obecny stan rzeczy jest ogromną porażką rządów po 1989 roku.

Korzystajmy z naszych konstytucyjnych praw

Oni czyli tak zwane elity polityczne jak pokazują dane, nie tylko nie wiedzą lepiej. Oni w gospodarce, warunkach do prowadzenia biznesów, tworzenia miejsc pracy jak z liczb wynika, zrobili bardzo dużo szkód. Wyrządzili potężne szkody. Masa ludzi została zachęcona lub zepchnięta do bierności, w najlepszym wypadku ludzie trafili do szarej strefy i pracują na czarno. Uważam, że lepsza jest jakakolwiek aktywność, dowolna forma zatrudnienia niż wyciąganie ręki po pieniądze wypracowane przez innych, choć generalnie jestem przeciwko oszukiwaniu i uchylaniu się od płacenia podatków.

Barbara Berecka

Uważamy, że warto w te świąteczne dni pomyśleć o ludziach poniewieranych przed przedstawicieli państwa polskiego, o niszczonych całych rodzina, przeganianych ludziach na emigrację.

Trzeba pomyśleć o tym, co trzeba zrobić, by było inaczej niż jest, by „Szacunek do ludzi i prawa stał się fundamentem, na którym budowane będzie państwo”.

Barbara Berecka ze współpracownikami